Adwent to czas oczekiwania. Nie jest, jak Wielki Post przed Wielkanocnymi świętami, okresem pokutnym, ale raczej refleksyjnym i jednocześnie radosnym. Przygotowujemy się na przyjście Zbawiciela. Aby dotarł do naszych serc powinniśmy wszak sami stać się lepsi. Musimy być godni jego przyjścia. Wierni zbierają się więc w kościołach na roratach, modlą się o siebie i swoich bliskich. Pragną napełnić serca miłością i dobrem. Ludzie próbują być lepsi, chętniej więc w tym czasie wspierają akcje charytatywne, pomagają biednym. Wszyscy pragniemy w czasie Adwentu zrobić coś dobrego. Niestety, nie zawsze piękne idee odzwierciedlają rzeczywistość. Nawet bardzo wierzący nierzadko zapominają o Adwencie i jego niezwykłości. Zakupy, porządki i pogoń za zarobkiem są często ważniejsze niż duchowe przygotowania do Bożego Narodzenia. A przecież ten czas oczekiwania powinien być impulsem do bycia lepszymi. To także okres, w czasie którego przypominamy sobie, że wciąż na coś czekamy i na tym nierzadko opiera się całe nasze życie. To właśnie oczekiwanie na lepsze sprawia, że chce nam się żyć, działać. Wszystko robimy z nadzieją na lepsze jutro. Bądźmy więc lepsi, bardziej wyrozumiali. Dla siebie i innych. Nauczmy się dawać coś innym zupełnie bezinteresownie. Niech ten Adwent będzie wyjątkowy, pełen spokoju i dobra. A to wszak zależy tylko od nas samych...